ขลิต : (นปุ.) กรรมอันพลาดพลั้งแล้ว, ความพลั้งพลาด.
ฉล : (นปุ.) การล่อลวง, การโกง, การพลั้ง – พลาด, ความล่อลวง, ฯลฯ. ขลฺ จลเน, อ, ขสฺส โฉ. ส. ฉล.
ขล : (วิ.) ไหว, พลาด, ผิด, ต่ำ, ต่ำช้า, เลว, เลวทราม, ชั่ว, หย่อน, หยาบ, หยาบคาย, กระด้าง. ขลฺ จลเน, อ. รวม, รวบรวม, สะสม. ขลฺ สญฺจินเน, อ. ชำระ, ล้าง, สะอาด. ขลฺ โสเจยฺเย, อ.
ปกฺขลติ : ก. สะดุด, ถลา, พลาด
ขณาตีต : ค. ล่วงโอกาส, พลาดหวัง
ขลติ : ก. ลื่น, พลาดเท้า, สะดุด
ปกฺขลน : นป. การสะดุด, การถลา, การพลาด
ปกฺขลิต : กิต. สะดุดแล้ว, ถลาแล้ว, พลาดแล้ว
ปมาทปาฐ : ป. ข้อความที่เขียนด้วยพลั้งเผลอ, ข้อความคลาดเคลื่อน
อวรชฺฌติ : ก. ผิดพลาด, ล้มเหลว, เพิกเฉย
อวิราธต : ค. ไม่ผิด, ไม่พลาด
อาสาภงฺค : ป. ความหมดหวัง, ความพลาดหวัง
อุปกฺขลติ : ก. พลาดเท้า, ล้ม, สะดุดล้ม
อุปกฺขลน : นป. การพลาดผิด, การลื่นล้ม