ปฏิวสติ : ก. อยู่อาศัย, พำนัก
อธิวตฺถ : ค. อาศัย, พำนัก, สิง
อธิวสติ : ก. อยู่, อาศัย, พำนัก, สิง
อธิสยติ : ก. นอนทับ, พำนัก, อาศัย
อภินิวสติ : ก. อยู่, อาศัย, พำนัก
อาวสติ : ก. อยู่, พำนัก, อาศัย
กมฺมนิเกตฺวา : ค. มีกรรมเป็นที่พำนักอาศัย
ทีปาลย : ป. สถานที่พำนัก, ที่พักผ่อน
นิราสย : ค. ผู้ไม่มีที่พึ่ง, ผู้ไม่มีที่อาศัย, ไม่มีที่พำนัก
ปฏิสรณ : นป. ที่พึ่ง, ที่พำนัก, ที่ยึดเหนี่ยว, ที่คุ้มภัย
ปติสฺสย : ป. ที่พำนัก, ที่อาศัย, เรือน
ปนฺตเสนาสน : นป. เสนาสนะอันสงัด, ที่พำนักซึ่งห่างไกลผู้คน
ปรายณ, - ยน : นป. ที่พึ่ง, ที่พำนัก, ที่พักพิง, เครื่องแบ่งเบา, จุดหมายขั้นสุดท้าย, จุดจบ; ในคำสมาสแปลว่า....เป็นที่ไปในเบื้องหน้า, มี....เป็นที่สุด, ตรงต่อ..., เที่ยงต่อ...
อธิสยน : นป. การนอน, การพำนัก, การอาศัย
อธิสยิต : กิต. นอนทับแล้ว, พำนักแล้ว, อาศัยแล้ว
อนุวสติ : ก. อาศัยอยู่, พำนักอยู่
อวสฺสิต : ก. กิต. อิงแล้ว, อาศัยอยู่แล้ว, เนื่องอยู่แล้ว, ฝนไม่ตกแล้ว, ไม่พำนักแล้ว
อสรณ : ค. ไม่มีที่พึ่ง, ไม่มีที่พำนัก, ไม่มีเครื่องระลึก