อุลฺโลเลติ : ก. โลเล, เหลาะแหละ, ปั่นป่วน; หวัง, จำนง
หลาหล : (วิ.) กล้าและกล้า, แข็งเท่าแข็., ร้ายเท่าร้าย, ร้ายกาจ. หนฺ หึสายํ, อ, นสฺส โล. หล+หล ทีฆะในท่ามกลาง.
มิจฺฉา : (อัพ. นิบาต) เหลาะแหละ, พราง, วิปริต, ผิด, ไม่จริง, เท็จ.
อปลาปิ : ค. ผู้ไม่พูดพล่าม, ไม่พูดเหลาะแหละ
อมราวิกฺเขปิก : ค. ผู้พูดเหลาะแหละไม่ตายตัว, ผู้พูดซัดส่ายเหมือนปลาไหล
อลิก : (วิ.) เหลาะแหละ, เหลวไหล, ไม่จริง, พราง, ไม่เป็นที่รัก.วิ.อลติเอเตนาติอลิกํอลฺอลิวาพนฺธเน, ณิโก.
อลิก : (อัพ. นิบาต) เหลาะแหละ, ฯลฯ.อสจฺเจนิปาโต.
อลิกวาท : (ปุ.) การกล่าวคำเหลาะแหละ, ฯลฯ.
อลิกวาที : (ปุ.) คนผู้มีปกติกล่าวคำเหลาะแหละ, ฯลฯ.
อลิกอลิกวจน : (นปุ.) คำเหลาะแหละ, ฯลฯ.
อสจฺจ : (นปุ.) เหลาะแหละ, พราง, ไม่จริง, ไม่แท้, ไม่ซื่อตรง.ส.อสตฺย.
อุลฺโลลนา : อิต. ความโลเล, ความเหลาะแหละ, ความไม่เพียงพอ, ความอยาก
กปฺปหลาหล : นป. ความโกลาหลในกาลใกล้จะสิ้นกัลป์