กายสกฺขี : ค. ผู้มีตนเป็นพยาน, ผู้ยกตนขึ้นเป็นพยาน; ผู้บรรลุธรรมโดยยึดร่างกายเป็นเหตุ
กูฏสกฺขิก : (ปุ.) พยานเท็จ.
เทวตาอุโปสถ : ป. เทวดาอุโบสถ, การรักษาอุโบสถโดยยกเอาเทวดาเป็นพยานในคุณความดีของตน
สกฺขี : ป. พยานเห็นกับตา, สักขีพยาน
อุตฺตรสกฺขี : ป. พยานฝ่ายจำเลย