ภักขะ : น. เหยื่อ, อาหาร. (ป. ภกฺข; ส. ภกฺษ).
ภักษ, ภักษ์ : [พักสะ, พัก] น. เหยื่อ, อาหาร. ก. กิน. (ส. ภกฺษ; ป. ภกฺข).
ภักษา : น. เหยื่อ, อาหาร. (ส. ภกฺษ; ป. ภตฺต).
ภิกขุ : น. ภิกษุ. (ป.; ส. ภิกฺษุ).
ภิกขา : น. การขออาหาร; อาหารที่ขอมา. (ป.; ส. ภิกฺษา).