อับอาย : ว. อายไม่กล้าสู้หน้า, ขายหน้า.
ขายหน้า, ขายหน้าขายตา : ก. อับอาย.
กระดาก ๑ : ก. รู้สึกขวยเขิน, วางหน้าไม่สนิท, ตะขิดตะขวงใจไม่กล้าพูด หรือไม่กล้าทําเพราะเกรงจะได้รับความอับอาย.
ขายหน้าวันละห้าเบี้ย : (สํา) ก. ทําให้ต้องอับอายขายหน้าอยู่ทุกวัน.
ฉีกหน้า : ก. ทําให้ได้รับความอับอาย.
Royal Institute Thai-Thai Dict : อับอาย, more results...