เวทย์ : ว. พึงรู้, ควรรู้. (ส.).
มนต์, มนตร์ : น. คําศักดิ์สิทธิ์, คําสําหรับสวดเพื่อเป็นสิริมงคล เช่น สวดมนต์, คำเสกเป่าที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์ เช่น ร่ายมนตร์ เวทมนตร์. (ป. มนฺต; ส. มนฺตฺร).
เล่ามนตร์ : ก. ท่องบ่นมนตร์สาธยายมนตร์.
วิษณุมนตร์ : น. มนตร์สรรเสริญพระนารายณ์, วิษณุเวท ก็ว่า.
น้ำมันมนตร์ : น. นํ้ามันมะพร้าวที่เสกเป่าด้วยเวทมนตร์คาถา เชื่อกันว่า ทาแก้เมื่อยขบเป็นต้น.
Royal Institute Thai-Thai Dict : เวทย์มนตร์, more results...